افزایش بیماری های لاعلاج در جهان در پی کاهش کیفیت آب

مناسب نبودن کمیت و کیفیت آب موضوعی جهانی است که وخامت این موضوع، بخش های دیگر اجتماع را نیز تحت تاثیر قرار می دهد و بحران های اجتماعی، صنعتی و زیست محیطی را در پی خواهد داشت. همان طوری که آب می تواند وضعیت صنایع و کشاورزی را تحت تاثیر قرار دهد، این بخش ها نیز قادرند بر وضعیت آب تاثیرگذار باشند. با توجه به وضعیت اقلیمی ایران که محدودیت منابع آب و ناهمگونی توزیع در مقایسه با نیازها و نیز وقوع خشک سالی های دوره ای از مشخصه های بارز آن است، حفاظت و صیانت از منابع آبی کشور و همچنین پیشگیری از ورود آلاینده های شیمیایی، فاضلاب های صنعتی و کشاورزی و خانگی، از اولویت خاصی برخوردار است. این در حالی است که روزبه روز، منابع آبی کشور و آب سدها بیشتر در خطر آلودگی قرار می گیرند. هرچند از نمونه های بارز آلودگی منابع آبی کشور می توان به نشت مواد نفتی پالایشگاه تهران و در معرض آلودگی قرارگرفتن آب سدهای لتیان و کرج (به دلیل ورود فاضلاب ها) اشاره کرد، ولی حوادثی مانند شکستگی لوله انتقال نفت و ورود نفت به رودخانه زاینده رود و واژگون شدن تانکر حمل مواد شیمیایی و ورود هزاران لیتر از این مواد به سد «قشلاق» کردستان از مواردی است که بیانگر آسیب پذیربودن منابع آب در مقابل ورود انواع آلودگی هاست. این مقاله سعی دارد از تاثیر صنایع بر کیفیت آب سخن به میان آورده و ابعاد آن را بررسی کند. در این مقاله، نمونه هایی از آمریکا و نیز کشور خودمان ذکر می شود تا شاید بتوان از طریق شبیه پنداری به راه حل هایی دست یافت. ادامه مطلب

درباره ی مصطفايی

مهندس عبداله مصطفايي فارغ التحصيل مقطع كارشناسي ارشد رشته مهندسي محيط زيست از دانشگاه تهران و مقطع كارشناسي رشته مهندسي شيمي از دانشگاه صنعتي شريف است. تجربيات وي در زمينه فرايندهاي شيميايي، محيط زيست و انرژي است. از نامبرده مقالات متعددي در نشريات علمي و روزنامه ها چاپ شده است.
Bookmark the پیوند یکتا.

نظرات بسته شده است.