آیا پروژه های زمین- مهندسی برای خنک کردن زمین مفیدند یا مضر؟

چند سال قبل قرار بود محققان انگلیسی که از حمایت دولت برخوردار بودند، با به کارگیری شیلنگ لاستیکی و یک بالن پرشده با هلیوم، آب را به ارتفاع یک کیلومتری پمپاژ کنند. اگر این سیستم بالن و شیلنگ می توانست وزن و فشار آب را تحمل کند به آن معنی بود که در لوله های مشابه به طول ۲۰ کیلومتر می توان هزاران تن مواد ریز و آئروسل بازتاب کننده را به درون استراتوسفر تزریق کرد. مشروح این پروژه در مقاله «ابرهای خودساخته بر فراز زمین» در روزنامه «شرق» مورخ ۵/۲/۱۳۹۱ به طور کامل بحث شده است. لازم به ذکر است که در دیدگاه زمین-مهندسی می خواهند با دستکاری در شرایط زمین، وضعیتی پدید آورند که به نحوی مشکل گرم شدن زمین برطرف شود.

از آنجایی که درجه حرارت زمین به طور پیوسته در حال افزایش است و اقدامات بین المللی برای کم کردن گازهای گلخانه ای در حال ضعیف شدن است، تغییرات آب وهوایی به تهدید وحشتناکی تبدیل شده که در حال حاضر به تحقیقات جدی دانشمندان روی پروژه های «زمین-مهندسی» به عنوان آخرین راهکار برای خنک کردن زمین منجر شده است. گروهی عقیده دارند که دستکاری عمدی آب وهوای زمین می تواند به طور مشخص عواقب ناخواسته ای در پی داشته باشد. در این راستا سولومون هسیانگ که استاد سیاست گذاری اجتماعی در دانشگاه برکلی کالیفرنیاست، می گوید: «بنابراین بسیار مهم است که قبل از هرگونه تلاش جهت دست بردن در آب وهوا مطالعات و بررسی های کاملی انجام شود و ما باید بدانیم که خود را درگیر چه چیزی می خواهیم بکنیم». هسیانگ و گروهی از محققان هدفشان را روی یک تحقیق جدید متمرکز کرده اند. این تحقیق نگاهی دارد به یکی از همین طرح های زمین-مهندسی و اینکه این طرح چگونه بر سیستم مهم تولیدات کشاورزی تاثیر خواهد گذاشت. در این طرح پیشنهاد می شود که مقادیر زیادی از ذرات معلق ریز به اتمسفر تزریق شود تا نور خورشید را منحرف کرده و باعث شود که سایه روی زمین بیفتد. شمار فزاینده ای از تحقیقات حاکی از آن است که فشار ناشی از گرمایش جهانی می تواند باعث کاهش برداشت محصولات کشاورزی شود که این یک نگرانی اصلی و مهم برای امنیت غذایی در جهان است. برای مثال یک پژوهش که در ماه ژوئن منتشر شد، نشان می دهد که با افزایش درجه حرارت، به طور کلی تولید ذرت کاهش پیدا خواهد کرد و تولیدش سال به سال متغیر خواهد بود و این همان جایی است که به نظر می رسد دیدگاه زمین-مهندسی به عنوان یک راه بالقوه برای کاهش تاثیرات نامطلوب تغییرات آب وهوا بر محصولات کشاورزی مطرح باشد. نفع دیگر این کار همانا پراکنده کردن اشعه های تابشی خورشید است که باعث ایجاد نوع خاصی نور منتشره خواهد شد که بسیاری از گیاهان آن را به نور معمولی ترجیح می دهند. اما در اینجا یک مانع احتمالی وجود دارد و آن این است که گیاهان به طورکلی نور کمتری را برای فتوسنتز دریافت خواهند کرد. موضوعی که نامشخص باقی می ماند، این است که کدام یک از این تاثیرات غالب خواهد شد و اینکه آیا در نهایت زمین-مهندسی باعث آسیب به کشاورزی می شود یا کمک به آن؟ پژوهش جدید هسیانگ که اخیرا در نشریه نیچر منتشر شده است تلاش دارد که تاثیرات کلی تغییرات آب وهوا را مشخص کند. ادامه مطلب
مطلب قبلی:ابرهای خودساخته بر فراز زمین

درباره ی مصطفايی

مهندس عبداله مصطفايي فارغ التحصيل مقطع كارشناسي ارشد رشته مهندسي محيط زيست از دانشگاه تهران و مقطع كارشناسي رشته مهندسي شيمي از دانشگاه صنعتي شريف است. تجربيات وي در زمينه فرايندهاي شيميايي، محيط زيست و انرژي است. از نامبرده مقالات متعددي در نشريات علمي و روزنامه ها چاپ شده است.
Bookmark the پیوند یکتا.

نظرات بسته شده است.