بنزن ۳۰ برابر حد مجاز در هوای تهران و مسئولیت ما

منبع عکس: اینترنت

امروز خبری در روزنامه کیهان منتشر شده بود که از قول رئیس کمیته محیط زیست شورای شهر تهران میزان آلاینده بنزن در هوای تهران را حدود ۳۰ برابر حد مجاز عنوان کرده بود. ایشان در ادامه گفته است که: در پمپ بنزین ها وضعیت بسیار بدتر است و میزان غلظت این آلاینده حتی به ۶۰ برابر حد مجاز هم می رسد.
وی با بیان اینکه وزارت نفت برای حل این مشکل طرحی با عنوان کهاب تدوین کرده است تا جلوی انتشار بخارات بنزین گرفته شود عنوان کرد: اجرای این طرح تکلیفی است که بر عهده دولت است.
وی در ادامه با انتقاد از اقدام برخی خودروسازان نسبت به حذف تجهیزات زیست محیطی خودرو عنوان کرد: این مسئله نیز باید با مداخله دستگاه مربوطه چاره اندیشی شود. چرا که برخی خودروسازان برای کاهش قیمت، دستگاه درون خودرو که موظف به جمع آوری بخارات بنزین است را حذف کرده اند.
وی با بیان اینکه اعتبار مورد نیاز برای اجرای طرح «کهاب» معادل ده میلیارد تومان پیش بینی شده است، عنوان کرد: اجرای این طرح به فوریت و با سرعت باید در دستور کار قرار گیرد و تا پایان سال آینده عملیاتی شود.

خوب در این باره موضوع را می‌توان به دو بخش تقسیم کرد. اول در مورد کیفیت سوخت است، دوم مسئله طراحی و ساخت خودروها و سوم مدیریت جامع شهری و اداری است. در هرکدام از این سه بخش شاید بتوان گفت که احتمالا مسائل مرتبط با تحریم و مشکلات فنی می‌تواند به صورت یک عامل جزئی مطرح باشد. اما علت عمده مشکلات در هر سه بخش بالا را م‌توان به جرئت به سه عامل سوء مدیریت، اشتهای سیری ناپذیر بخشهایی از صنعت مخصوصا صنعت خودروسازی برای سود بیشتر حتی به بهای مکیدن خون مردم و همچنین نداشتن سواد و همت و تعهد لازم در موارد دیگر مرتبط دانست.

به طور نمونه اگر بخواهیم یک مثال عینی بیاوریم، در مورد همین کاهش ورود آلاینده ها چند سال پیش ایران خودرو درخواستی به دانشگاهها فرستاده بود برای ارائه راهکار برای کاهش انتشار  VOC ها یا همان مواد آلی فرار از مواد به کار رفته در ساخت خودروها. خوب من هم به اتفاق دو تن از همکاران هیئت علمی دانشگاه صنعتی اصفهان برای اطلاع از جرئیات مشکل و همچنین ارائه طرح پیشنهادی از اصفهان عازم تهران و بخش تحقیق و توسعه ساپکو که وابسته به ایران خودرو است شدیم. در آنجا بحثهایی شد و حرفهایی شنیدیم که درست نیست حالا اینجا مطرح شود. فقط سربسته بگویم که راننده تاکسی که ما سه نفر را از اصفهان به تهران برده بود در هنگام برگشت با اطلاع از سیر گفت و گوها این طور به کنایه به ما سه نفر گفت که اگر بنده (یعنی آقای راننده) را با خود به داخل جلسه برده بودید کار را فیصله داده بودم. به هر حال قصد بنده از ذکر ان خاطره ذکر مطلب دیگری بود که در ان جلسه مطرح شد. بنده به عنوان یک راهکار برای کاهش ورود آلاینده مخصوصا ورود بنزین در هنگام پر کردن باک خودرو گفتم که به تغییر ساده ای در دهانه باک و همچنین نازل پمپ بنزینها می‌توان درصد زیادی از تبخیر بنزین و ورود بنزین خام به هوا را کاهش داد. با این حال پاسخی که از مدیر مربوطه شنیدیم این بود که اگر این راه مفید بود خارجی ها زودتر ان را انجام داده بودند!

البته عوامل بالا عوامل مستقیم بودند. اما دو عامل خیلی مهم در رشد عوامل ذکر شده بالا عدم حرکت جدی نهادهای نظارتی و مجری قانون از جمله سازمان حفاظت محیط زیست و عدم درک جدی مسئله توسط قوه قضائیه و ورود دادستانی به عنوان مدعی العموم و حافظ حق مردم  است با یادآوری اینکه هیچ حقی مهمتر از حق سلامت و برخورداری از محیط سالم نیست.

البته عدم وجود سازمانها مردم نهاد متخصص و فعال در این زمینه که بتوانند با آگاهی بخشی به عموم مردم یک موج فشار عمومی بر مدیران صنایع مرتبط ایجاد کنند نیز مزید بر علت شده است.

دودکش خورشیدی راهکاری برای کاهش آلودگی هوای تهران و شهرهای بزرگ

 

اساساً با به‌کارگیری چند دودکش خورشیدی متوسط در سطح شهر تهران، می‌توان نیروگاه‌های موجود در این شهر را در زمان آلودگی هوا بدون هیچ‌گونه نگرانی برای تامین برق خاموش کرد. در مورد تامین زمین مورد نیاز می‌توان به زمین فرودگاه قلعه‌مرغی اشاره داشت که علاوه بر وسیع‌ بودن، در مجاورت چند بزرگراه اصلی در تهران قرار دارد که به راحتی می‌تواند هوای اطراف آن مناطق را تهویه کند. ضمناً این سیستم را علاوه بر پادگان‌های مستقر در تهران می‌توان در پارک‌ها و دیگر مناطق باز مثل تپه‌های عباس‌آباد نیز برپا ساخت. به عنوان یکی از گزینه‌های موجود می‌توان برای حل مرتفع بودن دودکش این فناوری، قسمت کلکتور آن را در کوهپایه قرار داد و دودکش را روی بدنه کوه به سمت قله کوه‌های اطراف تهران بالا برد که این کار به دلیل اختلاف دمای زیاد بین کوهپایه و نقاط مرتفع کوه، دارای گرادیان دمای مناسب‌تری نیز هست. راهکار دیگر می‌تواند استقرار این فناوری در ساختمان‌های بلندی باشد که قرار است به صورت شخصی یا دولتی در تهران ساخته شود.

مطلب اول

مطلب دوم