درخواست محیط زیستی از هیأتهای عزاداری

تازه‌ترین آمارهای منتشر شده از سوی متخصصان و صاحب‌نظران، حکایت از آن دارد که تنها در سال ۱۳۹۲ و در اوج فشارهای اقتصادی تحمیل شده بر علیه ایران، اهالی این سرزمین چاره‌ای نداشتند جز آنکه متجاوز از ۱۰ هزار و ۲۰۰ میلیارد تومان از سرمایه‌های خویش را برای جبران بخشی از هزینه‌های درمانی سرطان بپردازند؛ بیماری مهلکی که به گفته‌ی رییس کنگره ملی کنترل سرطان، سالانه ۴۵۰ هزار سال از عمر ایرانیان را تلف می‌کند. افزون بر آن، سالانه میلیاردها تومان از درآمدهای شهرداری‌ها که می‌تواند برای توسعه و تجهیز زیرساخت‌های مورد نیاز شهروندان ایران به کار گرفته شود، صرف جمع‌آوری، جداسازی و ساماندهی ظروف و اشیاء پلاستیکی رها شده در زیست‌بوم می‌شود؛ ظروفی که در صورت ماندن در طبیعت، خود به قاتل شماره یک کیفیت منابع آب و خاک و تشدید مرگ و میر جانداران خشکی‌زی و آبزی بدل می‌شوند و ممکن است خسارت‌هایی غیرقابل‌پیش‌بینی‌تر، وسیع‌تر و هنگفت‌تر می‌آفرینند.

در چنین شرایطی، به نظر می‌رسد با مهار پاره‌ای سهل‌انگاری‌ها و رعایت هنجارهای محیط زیستی در اجرای مناسبت‌های ملّی/آیینی یا مذهبی، می‌توان به شکلی معنی‌دار در کاهش این تاراج بزرگ عمر و کیفیت زندگی ایرانیان، نقشی مثبت و پیش‌برنده ایفا کرد؛ نقشی که شاید مسئولیت اصلی آن بر دوش آن زنان و مردان پاکدل، خداجو و حسین‌دوستی است که به ویژه در ایام سوگواری سالار شهیدان در قالب هیأت‌های عزاداری می‌کوشند تا غذایی گرم و نوشیدنی‌ای گوارا برای عاشقان عزادار حسین (ع) فراهم کنند.

چنین است که در نوشتار پیش رو، کوشیده شده تا نسبت به تکرار سه خطای فاحش در چنین مراسمی هشدار داده شود:

خطای نخست:

چرا با اصرار بر استفاده از ظروف یکبار مصرف پلیمری که منشاء نفتی دارند، زمینه‌ی ابتلا و گسترش آن نوع از بیماری‌هایی را در سطح جامعه تسهیل می‌کنیم که یا درمان‌پذیر نیستند و مصیبت می‌آفرینند یا بناچار باید هزینه‌های گزافی برای درمان‌شان از کیسه‌ی دولت و ملت مصرف شود؟ مسئولین هیأت‌های عزاداری باید بدانند سهل‌انگاری در تحویل مواد غذایی گرم، چربی‌دار یا ترش‌مزه و اسیدی در چنین ظروفی به عزاداران حسینی، اهدای سم و تزریق سرطان به ایشان در پاسداشت تلاش ارزشمند‌شان برای بزرگداشت آزادگی است که قطعاً گناهی نابخشودنی به شمار رفته و نمی‌تواند توجیه کننده‌ی ‌نیت خیر برگزارکنندگان چنین مراسمی باشد.

خطای دوم:

اصرار برخرید و استفاده از ظروف پلاستیکی تجدیدناپذیر، به معنی گسترش احتمال انتشار موادی فوق‌العاده سمی است که منومر خطاب می‌شوند و ماندگاری آنها در محیط زیست به چندصدسال می‌رسد. بنابراین، مسئولین هیأت‌ها و عزاداران حسینی باید تا آنجا که می‌توانند از این ظروف استفاده نکنند و اگر هم بناچار استفاده کردند، آنها را در مخازنی مشخص و تفکیک شده انباشت کنند تا مأمورین شهرداری بتوانند در کمترین زمان و به مؤثرترین شکل ممکن آنها را به مکان‌های بازیافت هدایت کرده و از انتشار آنها در محیط ممانعت به عمل آورند.

خطای سوم:

به بهانه‌ی صرفه‌جویی و کاهش مخارج یا تولید غذای بیشتر برای عزاداران، نباید خرید ظروف یکبار مصرف با پایه‌ی گیاهی یا تجزیه‌پذیر از اولویت بیافتد. چرا که این نقض غرض بوده و بی شک روح بلند حسین (ع) هم از چنین مصلحت‌سنجی ریالی خشنود نخواهد شد.
جان کلام آنکه
نام ایران با تزریق ۵۷۰ هزار تن مواد پلاستیکی به کره زمین، در شمار ۱۰ کشور نخست جهان یاد می۷شود که بیشترین آلودگی پلاستیکی را در دنیای امروز رقم زده‌اند. این رتبه‌ی شگفت‌انگیز به ویژه از آنجا حایز اهمیت است که بدانیم کشورهای به مراتب پرجمعیت دیگری در زمین وجود دارند که تولید و انتشار سالانه پلاستیک آنها به مراتب کمتر از ایرانیان است. بنابراین، همانگونه که بارها از سوی سازمان حفاظت محیط زیست اطلاع‌رسانی شده است، اولاً تا آنجا که می‌توانید از مصرف این مواد خودداری کنید، دوماً هرگز محصولات پلاستیکی و ظروف یکبار مصرف را نباید از مراکز غیر معتبر خریداری کرد و سوماً هیأت‌های عزاداری نباید مسئولیت خود را با تهیه و پخش نذورات بین سوگواران حسینی، پایان یافته تلقی کرده و تمهیدی درخور و کارآمد برای جمع‌آوری ظروف استفاده شده نیاندیشند. به نظر می‌رسد استفاده از ظرفیت تشکل‌های مردم‌نهاد برای اطلاع‌رسانی شایسته و برپاداشتن یک حرکت فرهنگی مؤثر در این حوزه می‌تواند بسیار مؤثر باشد. صبح فردا  دهم آبان ۱۳۹۳  به همین مناسبت در برنامه زنده تلویزیونی سرزمین ما – شبکه یک سیما  در این باره بیشتر گفتگو خواهیم کرد.

منبع: گروه اینترنتی  “مهار بیابان زدایی”

دو خبر سوختی: هشدار در مورد استاندارد نبودن جایگاههای CNG و بنزین زیستی

جایگاههای غیر استاندارد CNG

جایگاههای غیر استاندارد CNG

دو خبر سوختی و البته کمی هم سوخته!

۱- به گزارش خبرگزاری مهر دبیر انجمن صنفی سی.ان.جی کشور با بیان اینکه در کشور حتی یک جایگاه استاندارد CNG وجود ندارد از احتمال حوادث جدید گازی در جایگاه‌ها به دلیل تخریب تجهیزات و کمپرسورها خبر داد و گفت: مسئولیت حوادث آتی در جایگاه‌های CNG بر عهده دولت تدبیر و امید خواهد بود.

مرتضی ابراهیمی در گفتگو با مهر با اشاره به شکننده بودن استانداردهای موجود در جایگاه‌های CNG، گفت: با گذشت حدود چهار سال از اجرای فاز اول قانون هدفمندسازی یارانه‌ها و با وجود افزایش هزینه ها نگهداشت و بهره برداری هنوز کارمزد فروش CNG افزایش نیافته است و با کاهش شدید درآمد جایگاه داران CNG در شرایط فعلی امکان نگهداشت، تعمیر و راهبری صحیح کمپرسورهای نصب شده در جایگاه ها فراهم نیست. ابراهیمی با یادآوری اینکه هم اکنون ایمنی جایگاه های CNG کشور وارد اتاق بحران شده است، افزود: تاکنون هیچ یک از دستگاه های اجرایی حتی استانداردهای ایمنی یک جایگاه CNG را تائید نکرده و در شرایط فعلی حتی یک جایگاه استاندارد CNG در ایران وجود ندارد.

۲- به گزارش خبرگزاری مهر شیمیدانها فرایند جدیدی ابداع کرده اند که می تواند به تولید سوخت های شبه بنزین از مواد سلولزی مانند ضایعات کشاورزی و جنگلی منجر شود.

 “مارک ماسکال” استاد شیمی دانشگاه کالیفرنیا و مجری این تحقیقات گفته است: اگرچه فرایندهای بسیار زیادی برای تولید هیدروکربن های خطی وجود دارد اما تاکنون هیچ کس نتوانسته بود هیدروکربن های شاخه دار در گستره بنزین بسازد.

سوخت دیزلی معمولی از زنجیره های بلند اتم های کربن ساخته شده است در حالی که مولکول هایی که بنزین را می سازند کوتاه تر و شاخه دار هستند. این تفاوت به آن معناست که بنزین و دیزل در دما و فشارهای مختلفی تبخیر می شوند و از این رو موتورهای دیزلی و بنزینی طراحی های متفاوتی دارند.

دیزل زیستی که از روغن های گیاهی به دست می آید اکنون در بازار موجود است و در موتورهای دیزلی اصلاح شده به کار گرفته می شود. بنزین گیاهی جایگزین، می تواند بازار بسیار بزرگتری را برای سوخت های تجدید پذیر فراهم آورد.

ماسکال می گوید مواد اولیه برای این فرایند لولینیک اسید است که می توان آن را با استفاده از فرآوری های شیمیایی موادی مانند کاه، ذرت و حتی زباله های سبز شهرداری تولید کرد. این نقطه آغاز ارزان و عملی است که می توان از زیست توده خام با عملکرد بالا تولید کرد.

اما این فرایند بر تخمیر استوار نیست چرا که قرار نیست این سلولز ها نخست به قند تبدیل شوند.

نتایج این تحقیقات در نشریه Angewandte Chemie منتشر شده است.

تهیه پوشش‌ جدید برای سقف خانه از لاستیک‌ فرسوده

تولیدکنندگان طرفدار محیط‌زیست  پس از سال‌ها تحقیق روی پوشش‌های مختلف، توانستند نوع بادوام و سازگار با محیط زیست را تولید کنند و به این سوال که با مشکل انباشت حلقه‌ لاستیک‌های قدیمی که به سرعت محل‌های دفن زباله را پر می‌کنند، چه باید کرد؟ پاسخ دهند.

در مطالب قبلی چندین بار به موضوع تایرهای فرسوده پرداخته بودیم ولی علاقمندان می توانند به لینک این مطلب نیز رجوع نمایند. 

راهکاری تازه برای بازیافت تایرهای فرسوده

محققان انگلیسی گفته‌اند اگر تایرهای مستهلک‌شده در معرض گاز فوق داغ قرار گیرند، می‌توان آنها را احیا کرد. نباید از یاد برد که موضوع تایرهای فرسوده یکی از بزرگ‌ترین معضلات دفع زائدات است.امروزه برای رفع این معضل جهانی، تایرها را به مراکز دفن زباله منتقل می‌کنند تا در آنجا تلنبار شود و این به آن دلیل است که امحا یا استفاده مجدد از تایرها کار مشکلی است. باید توجه داشت که گزینه‌های محدودی برای مصرف دوباره مواد موجود در تایرها وجود دارد چون هنگام ساخت تایر، لاستیک با موادی از قبیل گوگرد واکنش داده و اصطلاحاً ولکانیزه می‌شود تا با ایجاد پیوندهای مناسب بر مقاومت تایر افزوده شود.

البته چون شرایط ذوب لاستیک ولکانیزه سخت است، تغییر فرم و استفاده مجدد از این لاستیک مشکل‌تر می‌شود بنابراین دپو کردن تایرها راهکار ساده‌ای خواهد بود ولی نباید از نظر دور داشت که یک خطر بالقوه برای این راهکار همانا آتش گرفتن این مقادیر تلنبارشده است که باعث انتشار فلزات سنگین و دیگر آلاینده‌ها در هوا، آب و خاک می‌شود.

ادامه مطلب را در اینجا بخوانید.

مطلبی درباره تخریب پلی اتیلن قابل تجزیه

بنظر شما به چه روشهایی می توان پلیمرها را قابل تجزیه در محیط زیست نمود؟

گروهی معتقدند که با افزودن موادی می توان میکروارگانیزمها را به تجزیه پلاستیکها متمایل نمود و گروه دیگری معتقدند که بایستی از پلاستیکهای گیاهی استفاده نمود. البته قبلا در این خصوص چندین مقاله نیز معرفی کرده بودیم.

در همین ارتباط در خبرها آمده بود که کشور امارات از سال ۲۰۱۲ از پلاستیکهای قابل تجزیه در محیط ،استفاده خواهد نمود.هرچند اینگونه بحثها همواره موافقین و مخالفین خاص خودش را دارد ولی اگر به این موضوع علاقمند هستید میتوانید این لینک از مجله نیچر را مطالعه کنید. 

تولید مد با استفاده از زباله ها

بسیاری از فرآورده‌های این گروه از سنگ‌های زینتی و باقیمانده پارچه‌های اضافی که اصطلاحاً به آن «فاکسیکو» می‌گویند، ساخته می‌شود. کیف‌های فاکسیکو، گردنبندها و زیورآلات دیگر این گروه در نمایشگاه مد برزیل که یک هفته به طول می‌انجامد به نمایش گذاشته شده است.

ادامه مطلب

انتشار دومین ویژه نامه بازیافت تایرهای فرسوده

مجله صنعت لاستیک ایران پس از برگزاری موفق نخستین همایش “بازیافت لاستیک و محیط زیست” در تیرماه ۱۳۸۹، اقدام به انتشار دومین ویژه نامه بازیافت نموده است.

قابل ذکر است که اولین ویژه نامه بازیافت لاستیک نیز در آبان ماه ۱۳۸۵ منتشر شده بود. این دو ویژه نامه حاوی مطالب، تحقیقات و تحلیلهای جالبی در این خصوص در سطح جهان و کشورمان ایران می باشد که خواندن آنها به همه دست اندرکاران و علاقمندان توصیه می شود. البته بر همگان واضح و مبرهن است که در آینده با افزایش تولید و واردات خودرو و افزایش قیمت سوخت و کاهش قیمت خودرو هر روزه بر معضل تایرهای فرسوده افزوده خواهد شد که برگزاری این همایشها و انتشار این ویژه نامه ها همه و همه گویای اهمیت موضوع برای مسئولین مجله فوق الذکر است.

براین اساس شاید بتوان مطالب این ویژه نامه ها را بصورت یک کتاب تحت عنوان “بازیافت تایر و لاستیک” منتشر نمود تا ماندگاری بیشتری داشته باشد.

دومین ویژه نامه بازیافت لاستیک

 

نیروگاه زباله سوز

در گزارشی که در سال ۲۰۱۰ توسط بخش محیط زیست شرکت معظم Veolia منتشر شده است، ارزش بازار پسماندهای جامد از مرحله جمع‌آوری تا بازیافت بالغ بر ۳۰۰ میلیارد یورو (معادل ۴۱۰ میلیارد دلار) برآورد شده است. آقای شالمین که این گزارش را تهیه کرده است، برآورد کرده که سالانه در جهان بالغ بر ۴ میلیارد تن زباله شهری، صنعتی و زایدات خطرناک تولید می‌شود. هرچند ایشان متذکر شده‌اند که این فقط یک برآورد است چون جمع‌آوری اطلاعاتی از این دست به خصوص در کشورهای در حال توسعه کار بسیار مشکلی است.
ادامه

لینک همایش بازیافت لاستیک

قبلا در مورد همایش بازیافت لاستیک و محیط زیست برایتان نوشته بودیم. حالا می توانید سری به سایت این همایش بزنید.