شیوه های مقابله با آلودگی گوشت در کشورهای پیشرفته

آلودگی مواد غذایی یکی از موضوعاتی است که اخبار آن هرازچندگاه در کشور شنیده می شود و هر بار نیز فضای جدیدی را ایجاد می کند. این آلودگی می تواند هم شامل محصولات داخلی شود و هم محصولات خارجی را دربرگیرد. آلودگی برنج های وارداتی را شاید بتوان یکی از جدیدترین این موارد برشمرد. در مواد غذایی ایرانی نیز موضوع آلودگی سبزی های خوراکی جنوب تهران و حتی آلودگی آب تهران از مواردی است که هر چند وقت یک بار در رسانه ها برجسته می شود و عکس العمل های متفاوتی را نیز در پی دارد. گروهی این اخبار را نوعی تصفیه حساب سیاسی و حتی اقتصادی تعبیر می کنند و گروهی نیز اساساً موضوع را تکذیب می کنند و مردم نیز با چشمانی حیران به دنبال نتیجه بحث ها می گردند. هر چند این گونه خبررسانی باعث جلب توجه افکار عمومی خواهد شد ولی این اشکال را نیز دارد که چون تمامی ابعاد مساله کالبدشکافی علمی نمی شود، هر گروه، نهاد و سازمان سعی دارد تقصیر را بر گردن دیگری بیندازد و در نهایت مردم نیز حساسیت خود را در مورد این گونه اخبار از دست خواهند داد. شاید راه حل آن باشد که ضمن بررسی موشکافانه، حد و مرزهای وظایف هر نهاد مشخص شده و در موج بعدی اخبار، هر کس باید پیگیر میزان پیشرفت امور از بررسی قبلی به بعدی باشد تا بتوان در نهایت به یک نتیجه معقول دست یافت. اگر فراموش نکرده باشیم، چند سال قبل موضوع «گوشت های آلوده» بحثی بود که حساسیت زیادی را در بین مردم برانگیخت. البته اخبار مربوط به آلودگی سوسیس و کالباس و محصولات گوشتی را هنوز هم می توان در مطبوعات مشاهده کرد. در ادامه نمونه یی از مشکل گوشت های آلوده در امریکا تشریح می شود. در این مقاله می توان دریافت راه حلی واحد برای مشکلات اینچنینی متصور نیست بلکه هر بخش باید سهم خود را بر عهده گرفته و در مقابل آن پاسخگو باشد و هر کس سود بیشتری از این تجارت می برد، باید ریسک بیشتری را نیز پذیرا باشد و راه حل ها مانند یک پازل است که باید قطعات کوچک آنها در کنار یکدیگر قرار گیرد تا بتوان مشکل را به طور کلی حل کرد و در عین حال حساسیت مردم نیز از بین نرود. بحث بیماری های مشترک انسان و دام از بحث های قدیمی حوزه بهداشت است که این بیماری ها گاهی در سطح جهان همانند بیماری جنون گاوی شیوع می یابد و از این رو نیازمند توجه خاص است. طبق آمارها در کشور ما حدود هشت میلیون و ۹۰۰ هزار راس گاو، گوساله و گاومیش وجود دارد و این عدد تنها ۱۰ درصد از کل دام کشور را شامل می شود. در این مقاله بیان شده است گوشت، شایع ترین ماده غذایی برای این نوع عفونت به شمار می رود و این عفونت نیز از مهم ترین عوامل اسهال خونی است. البته دانشمندان وجود این نوع از باکتری را به غذاهای دیگری از قبیل شیر، کاهو و حتی بعضی از گیاهان خوراکی نیز نسبت می دهند. لازم به ذکر است عفونت ناشی از این باکتری برای محققان کشور ما نیز بسیار اهمیت داشته است و یکی از تلاش های انجام شده در این ارتباط، برگزاری «کارگاه کشوری روش های تشخیص بیماری های منتقله از غذا» در خرداد و تیر ۱۳۸۷ توسط وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی بوده است. مطالب این کارگاه، تشخیص باکتری مربوط به این عفونت را نیز دربرمی گرفته است. البته به نظر می رسد بیشتر فعالیت های کشور روی تشخیص این باکتری متمرکز است و به موضوع پیشگیری از شیوع این بیماری به قدر کافی توجه نشده است. در ضمن در همین حال نباید از ذهن دور داشت که بحث استفاده از واکسن به عنوان یکی از راه های پیشگیری از عفونت، مبحثی است که همکاری ارگان ها و نهادهای دولتی و غیردولتی را می طلبد.

مقاله کامل…