دو خبر سوختی: هشدار در مورد استاندارد نبودن جایگاههای CNG و بنزین زیستی

جایگاههای غیر استاندارد CNG

جایگاههای غیر استاندارد CNG

دو خبر سوختی و البته کمی هم سوخته!

۱- به گزارش خبرگزاری مهر دبیر انجمن صنفی سی.ان.جی کشور با بیان اینکه در کشور حتی یک جایگاه استاندارد CNG وجود ندارد از احتمال حوادث جدید گازی در جایگاه‌ها به دلیل تخریب تجهیزات و کمپرسورها خبر داد و گفت: مسئولیت حوادث آتی در جایگاه‌های CNG بر عهده دولت تدبیر و امید خواهد بود.

مرتضی ابراهیمی در گفتگو با مهر با اشاره به شکننده بودن استانداردهای موجود در جایگاه‌های CNG، گفت: با گذشت حدود چهار سال از اجرای فاز اول قانون هدفمندسازی یارانه‌ها و با وجود افزایش هزینه ها نگهداشت و بهره برداری هنوز کارمزد فروش CNG افزایش نیافته است و با کاهش شدید درآمد جایگاه داران CNG در شرایط فعلی امکان نگهداشت، تعمیر و راهبری صحیح کمپرسورهای نصب شده در جایگاه ها فراهم نیست. ابراهیمی با یادآوری اینکه هم اکنون ایمنی جایگاه های CNG کشور وارد اتاق بحران شده است، افزود: تاکنون هیچ یک از دستگاه های اجرایی حتی استانداردهای ایمنی یک جایگاه CNG را تائید نکرده و در شرایط فعلی حتی یک جایگاه استاندارد CNG در ایران وجود ندارد.

۲- به گزارش خبرگزاری مهر شیمیدانها فرایند جدیدی ابداع کرده اند که می تواند به تولید سوخت های شبه بنزین از مواد سلولزی مانند ضایعات کشاورزی و جنگلی منجر شود.

 “مارک ماسکال” استاد شیمی دانشگاه کالیفرنیا و مجری این تحقیقات گفته است: اگرچه فرایندهای بسیار زیادی برای تولید هیدروکربن های خطی وجود دارد اما تاکنون هیچ کس نتوانسته بود هیدروکربن های شاخه دار در گستره بنزین بسازد.

سوخت دیزلی معمولی از زنجیره های بلند اتم های کربن ساخته شده است در حالی که مولکول هایی که بنزین را می سازند کوتاه تر و شاخه دار هستند. این تفاوت به آن معناست که بنزین و دیزل در دما و فشارهای مختلفی تبخیر می شوند و از این رو موتورهای دیزلی و بنزینی طراحی های متفاوتی دارند.

دیزل زیستی که از روغن های گیاهی به دست می آید اکنون در بازار موجود است و در موتورهای دیزلی اصلاح شده به کار گرفته می شود. بنزین گیاهی جایگزین، می تواند بازار بسیار بزرگتری را برای سوخت های تجدید پذیر فراهم آورد.

ماسکال می گوید مواد اولیه برای این فرایند لولینیک اسید است که می توان آن را با استفاده از فرآوری های شیمیایی موادی مانند کاه، ذرت و حتی زباله های سبز شهرداری تولید کرد. این نقطه آغاز ارزان و عملی است که می توان از زیست توده خام با عملکرد بالا تولید کرد.

اما این فرایند بر تخمیر استوار نیست چرا که قرار نیست این سلولز ها نخست به قند تبدیل شوند.

نتایج این تحقیقات در نشریه Angewandte Chemie منتشر شده است.

پس از گذشت ۳ سال از راه اندازی فعالیت پالایشگاه گاز ایلام متوقف شد

متاسفانه موضوع ضعف و یا حتی نبود نظارت بر امور مخصوصا در بخش دولتی که با وجود خصوصی سازی هنوز بخش عمده فعالیتها در دست دولت است حتی آنهایی که واگذار شده اند، یکی از مشکلات اصلی و مهم کشور ما است. از طرفی ضعف مدیریتها و ملاحظات غیر حرفه ای و عمدتا گروهی هم مزید بر علت شده و روی هم رفته شرایط بدی را برای فعالیتهای اقتصادی فراهم کرده است. یکی از روزنه های مهم و البته شناخته شده در مسئله فساد اقتصادی موضوع خریدهای داخلی و مخصوصا خارجی است. و صد البته مجموعه وزارت نفت با همه شرکتهای زیر مجموعه اش از جمله شرکت نفت و شرکت گاز و شرکت ملی پتروشیمی سهم عمده در خریدها و مقاطعه کاریهای دولتی را دارند.

مطلب بالا مقدمه‌ای بود برای پرداختن به خبری که امروز کیهان در رابطه با توقف دوباره پالایشگاه گاز ایلام در اثر ترکیدن خط لوله ساخته شده با لوله‌های بی کیفیت و فاقد استاندارد داده است. با خواندن این خبر به یاد گفتگویی افتادم که حدود دو سال پیش با دوستی که در کار تجارت تجهیزات نیروگاهی و همچنین تجهیزات مرتبط با صنعت نفت است داشتم. ایشان می‌گفت در سفری که به چین داشتم به دنبال خرید کمیت معینی از لوله های فولادی مرتبط با صنعت نفت و گاز با استاندارد مشخصی بودم. ایشان ادامه داد که پس از مذاکرات اولیه چند روز بعد مسئول فروش کارخانه چینی به من زنگ زد که اگر بخواهی ما لوله ها را با شناسنامه تایید کیفیت با همان استانداردی که سفارش داده‌ای تحویلت می‌دهیم. و البته یک ملیون دلار (البته رقم را حالا صد در صد مطمئن نیستم) هم به خودت می‌دهیم. دوست ما ادامه داد که به آن مسئول فروش چینی گفتم حالا این لوله ها واقعا کیفیت و استاندارد گفته شده را دارند که طرف چینی گفت نه ولی این امر به راحتی قابل تشخیص نیست. البته دوست ما این معامله را رد می‌کند و می‌گوید یا لوله با استاندارد خواسته شده را تحویل می‌دهید یا اینکه سراغ فروشنده یا کارخانه دیگری می‌روم. چیزی که جالب است حرفی است که این فروشنده چینی به دوست ما می‌زند. میدانید او چه گفته؟
دوست ما حرف آن آقای چینی را این طور نقل کرد: “یا شما ایرانی نیستی که به این راحتی از یک ملیون دلار می‌گذری یا اینکه اینها را برای دولت ایران نمی‌خری و برای پروژه شخصی خودت می‌خری”. بمن مطمئنم که  هر ایرانی که معنی این گفته این فروشنده چینی را درست درک کند عرق شرم بر پیشانیش خواهد نشست. و البته اگر این ایرانی مسئولیتی مرتبط با این امور هم داشته باشد باید حسابی پیش خودش حساب و کتاب کند که عیب کار از کجاست؟

این هم اصل خبر به نقل از روزنامه کیهان مورخ ۲ بهمن ۱۳۸۹:

ایلام – خبرنگار کیهان:
با گذشت ۳ سال از راه اندازی پالایشگاه گاز ایلام برای دومین بار فعالیت این پالایشگاه متوقف شد.
به گزارش خبرنگار ما، علت توقف فعالیت پالایشگاه گاز ایلام استفاده از لوله های نامرغوب و غیراستاندارد توسط پیمانکار عنوان شده است.
در سال گذشته پیمانکار پالایشگاه گاز ایلام از لوله های نامرغوب و غیراستاندارد استفاده کرد که در اثر آن لوله های نامرغوب منفجر شد و حدود ۳۰ میلیارد تومان خسارت به بار آورد. به گفته کارشناسان فعال در صنعت نفت و گاز، لوله های تعویض شده توسط پیمانکار باز از نوع نامرغوب و غیر استاندارد بود که در اثر تزریق گاز در آنها تاول زده و خطر انفجار آنها را خیلی افزایش داده است به همین دلیل، مسئولان پالایشگاه گاز ایلام بیش از دو هفته است که فعالیت آن را متوقف کرده اند.
این کارشناسان افزودند: به منظور بهره برداری مجدد از پالایشگاه گاز ایلام راهی جز بوش لوله های تاول زده و تحمل هزینه میلیاردی نیست و پیش بینی می شود تعمیر این لوله ها به حدود یک سال زمان نیاز دارد.
تلاش های خبرنگار کیهان برای گفت وگو با مدیرعامل شرکت بهره برداری نفت و گاز غرب کشور که در کرمانشاه مستقر است، در این زمینه بی نتیجه ماند. بیش از ۸۰ درصد ذخایر نفت و گاز غرب کشور در استان ایلام قرار دارد اما مدیریت بهره برداری از آنها در کرمانشاه است.

یلام – خبرنگار کیهان:
با گذشت ۳ سال از راه اندازی پالایشگاه گاز ایلام برای دومین بار فعالیت این پالایشگاه متوقف شد.
به گزارش خبرنگار ما، علت توقف فعالیت پالایشگاه گاز ایلام استفاده از لوله های نامرغوب و غیراستاندارد توسط پیمانکار عنوان شده است.
در سال گذشته پیمانکار پالایشگاه گاز ایلام از لوله های نامرغوب و غیراستاندارد استفاده کرد که در اثر آن لوله های نامرغوب منفجر شد و حدود ۳۰ میلیارد تومان خسارت به بار آورد. به گفته کارشناسان فعال در صنعت نفت و گاز، لوله های تعویض شده توسط پیمانکار باز از نوع نامرغوب و غیر استاندارد بود که در اثر تزریق گاز در آنها تاول زده و خطر انفجار آنها را خیلی افزایش داده است به همین دلیل، مسئولان پالایشگاه گاز ایلام بیش از دو هفته است که فعالیت آن را متوقف کرده اند.
این کارشناسان افزودند: به منظور بهره برداری مجدد از پالایشگاه گاز ایلام راهی جز بوش لوله های تاول زده و تحمل هزینه میلیاردی نیست و پیش بینی می شود تعمیر این لوله ها به حدود یک سال زمان نیاز دارد.
تلاش های خبرنگار کیهان برای گفت وگو با مدیرعامل شرکت بهره برداری نفت و گاز غرب کشور که در کرمانشاه مستقر است، در این زمینه بی نتیجه ماند. بیش از ۸۰ درصد ذخایر نفت و گاز غرب کشور در استان ایلام قرار دارد اما مدیریت بهره برداری از آنها در کرمانشاه است.

آیا در ایران انرژی ارزان است یا مدیریت گران؟

مطلبی توسط سیدجواد سیدپور

در کشور ما انرژی ارزان نیست، مدیریت گران است. اگر امروزه مسئله یارانه‌ها و قیمت پایین انرژی و شدت مصرف آن تبدیل به دغدغه متولیان و مسئولین شده است، بیش و پیش از مردم، خود مسئولین و مدیران مقصرند. سیدجواد سیدپور

مثلا در مورد مصرف گاز مدتی است که مدام تکرار می‌شود که میزان مصرف گاز در ایران بیش از قاره اروپا یا مثلا دو برابر چین است.

صرف‌نظر از آنکه این آمارها اساسا درست است یا نه، یک تغافل یا تجاهل مدیریتی در ارائه این آمارها قابل رویت است، بدان معنی که کسی پاسخ نمی‌دهد اگر مصرف گاز بدین شکل ایراد داشته، چرا در طول حدود سه دهه منابع عظیم ملی صرف لوله‌کشی شهرها و روستاهای این کشور شد، به‌طوری که حجم لوله‌گذاری صورت‌گرفته در ایران برای انتقال گاز خانگی در دنیا بی‌نظیر است و هیچ کشوری را نمی‌توان یافت که تا این اندازه لوله‌گذاری کرده باشد و اقصی‌نقاط کشور را تحت پوشش قرار داده باشد. (در خیلی از کشورها ، گاز را به نیروگاه های تولید برق می رسانند و با افزایش قابل توجه میزان تولید برق ، مردم نیازهای خود را از طریق انرژی پاک و پرکاربرد برق تامین می کنند.)

گفته می‌شود میزان لوله‌گذاری شبکه گاز کشور به اندازه‌ای است که می‌شود یک دور کامل دور کره زمین زد. اکنون بیش از ۱۵ میلیون خانوار ایرانی و تقریبا تمامی شهرهای بزرگ و اکثر روستاهای با خانوار بالا صاحب و واجد گاز شده‌اند. گازی که تا دیروز وقتی علمک‌اش برای مردم نصب می شد به آن افتخار می‌کردیم که از «نعمت گاز» برخوردار شدند ولی امروزه با تردید از شدت مصرف آن گله می‌شود.

وقتی براساس یک سیاست‌گذاری کلان مدیریتی تصمیم گرفته می‌شود که گاز به همه خانوارهای ایرانی در پهنه سرزمین برسد، طبیعی است که این وسعت جمعیتی به افزایش میزان مصرف تبدیل می‌شود. وقتی در هیچ‌کجای جهان حتی روسیه که مقام اول ذخایر گازی را دارد، اینقدر لوله‌کشی شهری و روستایی و به تبع آن مصرف خانگی وجود ندارد، انتظار داشتنی است که مصرف گازی آن هم بی‌نظیر و منحصر به فرد باشد.

در این شرایط، مردم که انرژی جایگزین برای رتق و فتق زندگی خود ندارند، مقصر نیستند، این مدیران هستند که باید پاسخگوی مصرف انبوه کنونی باشند. ضمن آنکه مصرف بالای انرژی گاز در شرایطی رخ می‌دهد که مردم نه انرژی جایگزین دارند و نه امکان تغییر سبد انرژی و تبدیل آن به مواردی همچون برق را دارند، نمونه‌ای که لااقل در مهندسی ایرانی در ساخت و سازها چندان موضوعیت ندارد و به آن پرداخته نمی‌شود.

بهای برق در اروپا

خوب است کسی محاسبه کند که اگر قرار بود در طول سه دهه گذشته یا در طول سال‌های نزدیک‌تر، به جای گاز از انرژی دیگری در محیط خانواده استفاده می‌شد، چقدر برای کشور هزینه داشت و پیامدهای زیست‌محیطی، اقتصادی، بهداشتی و امنیتی آن برای کشور چه بود؟ چرا که لااقل بخشی از این عوامل در تعیین گاز به عنوان انرژی اصلی گرمایشی و پخت و پز خانوار ایرانی دخیل بوده است. ضمن آنکه مزیت دارا بودن ذخایر عظیم گازی نیز مزید بر علت بوده و سیاست‌گذاران را به این تصمیم ترغیب کرده است.

با این حال تمام گاز مصرفی کشور مربوط به خانه‌ها نیست بلکه بخش دیگری از آن در نیروگاه‌ها مصرف می‌شود که باید آن را نیز سنجید. آنجا قطعا نیاز به بهینه‌سازی دارد چرا که راندمان ۳۸ درصدی نیروگاه گازی یعنی ۶۲ درصد اتلاف انرژی که وظیفه دولت‌ها و مدیران درباره اصلاح ساختار این دسته از نیروگاه‌ها ضروری و قطعی است. درباره مصرف بنزین هم می‌توان این اشتباه یا تصمیم مدیریتی را شاهد بود. تا به حال فکر کرده‌ایم اگر به جای ۶ میلیون ماشین با استانداردهای کنونی ، همین تعداد خودرو با کیفیت مطلوب روز در کشور بود تا چه اندازه میزان مصرف بنزین و آلودگی هوا پایین بود؟

همین چند روز پیش بود که اعلام شد در ۹ ماهه سال جاری در کشور بیش از یک میلیون و صد هزار ماشین تولید شده و احتمالا تا پایان سال به یک میلیون و پانصد هزار خودرو می‌رسد. این مقدار خودرو برای حرکت به بنزین نیاز دارند و نمی‌شود در باکشان آب یا هوا ریخت ولی آیا به همین میزان به ظرفیت تولید بنزین در کشور افزوده شده یا نه؟

این سوالی است که پاسخ به آن ما را به آنجا می‌رساند که مدیریت کلان از داشتن یک نگاه آمایشی ـ صنعتی برای رفع خلأهای اجرایی عاری است. در حالی یک میلیون و پانصد هزار خودرو در کشور ساخته و به فروش می‌رسد که نه جایی برای پارک آنها ساخته شده، نه کیلومتری بر معابر افزوده شده و نه فکری به حال مصرف سوخت آنها صورت پذیرفته است.

فقدان چنین نگاهی است که ما را به این نتیجه می‌رساند که شبه‌جزیره‌های مدیریتی و تصمیم‌گیری بر مبنای سود و زیان‌های صنفی و فردی و ندیدن ابعاد ملی و میهنی پروژه‌ها و تصمیم‌ها می‌تواند پیامدهای ناروایی به بار آورد که درباره یارانه‌های انرژی، گاز و بنزین به‌طور مشخص آورده است و درست به همین دلیل است که گفته شد در کشور ما انرژی ارزان نیست، مدیریت گران است، مدیریتی که همه تصمیم‌ها را می‌گیرد ولی مسئولیت‌ها را نمی‌پذیرد.

منبع: عصر ایران